خسوف

همیشه اگه کسی نباشه تا بهش فکر کنی دیگه لااقل دغدغه ای نداری که همش داغونت کنه........

حرفامو که گوش میدی؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!عشق شده کیلویی چند!!!!!!!!دنیا رو فاز بی خیالی می پره!!!!!!!فردا اگه بهمون بگن چی شد میگیم بابا صفا ..سوتی عشقه!!!!!!!!!!!!!

حالا که من هم تو این دنیا حیرونم...حالا که وقت تنگ شده واسه درد دل کردنامون .....چرا ما متفاوت عمل نکنیم......؟؟.....چرا نجنگیم واسه اینکه آخرش هدفمون رو پیدا کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟

بابا زیادی سخت می گیری؟؟؟؟؟؟؟؟؟زیادی این ور و اون ور می پری؟؟؟؟؟؟؟

بی خیال دنیا....بی خیال همه چی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

تردید رو بنداز دور......تردید مال اوناست که زیادی سخت می گیرن............

خودتو نباز..............

به خودت سخت بگیر ولی به دیگرون نه!!!!!!!خودتو زیادی اذیت نکن///////

اینو امتحان کن....بعد نتیجش رو بهم بگو!!!!!! 

همیشه اگه کسی نباشه تا بهش فکر کنی دیگه لااقل دغدغه هی نداری که همش داغونت کنه........

حرفامو که گوش میدی؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!عشق شده کیلویی چند!!!!!!!!دنیا رو فاز بی خیالی می پره!!!!!!!فردا اگه بهمون بگن چی شد میگیم بابا صفا ..سوتی عشقه!!!!!!!!!!!!!

حالا که من هم تو این دنیا حیرونم...حالا که وقت تنگ شده واسه درد دل کردنامون .....چرا ما متفاوت عمل نکنیم......؟؟.....چرا نجگیم واسه اینکه آخرش هدفمون رو پیدا کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟

بابا زیادی سخت می گیری؟؟؟؟؟؟؟؟؟زیادی این ور و اون ور می پری؟؟؟؟؟؟؟

بی خیال دنیا....بی خیال همه چی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

تردید رو بنداز دور......تردید مال هوناست که زیادی سخت می گیرن............

خودتو نباز..............

به خودت سخت بگیر ولی به دیگرون نه!!!!!!!خودتو زیادی اذیت نکن///////

اینو امتحان کن....بعد نتیجش رو بهم بگو!!!!!! 

نگاه ناوک اندازت به هر قیمت خریدارم******       من از پشت هزار اما نگاهت را کمین دارم***

دل از این سینه بر کندی تو آخر رحم کن ما را       که با این عشق و این دوری بهشتی آتشین دارم

اگر در چشم طنازت به غیر از من نگاه افتد**         کلک خوردی کلک خوردی منت روح الامین دارم

نگاه مهربانت را مگردان از من عاشق*****          که من با خاطراتش بس غزل های وزین دارم

شکار سینه ی ما شد دو چشم تو که غم دارد       چنین محبوب قدسی را من اینجا در زمین دارم

میان سینه و فکرم جهاد فی سبیل الحق ***      میان فکر مشغولم من اقیانوس مین دارم*

تو از من گر بپوشانی رخ آتش فروزانت*****       خدا بهتر ز من داند نه آن دارم  نه این دارم!!

من از آن ناز و این تندی دگر دانسته ام یا رب        که در آماجی از حسرت بهار و یاسمین دارم 

رسد گر دست تنهایم به دستان دعا گویش**  در آغوش دعاهایش گلستانی برین دارم***             

سریع رفتم یه دو تا امضای مرگی هم گرفتم....حالا مونده بود معاونت آموزشی و کارای اونجا!!!!!!!

با حمید نشستیم حساب کردیم ببینیم حالا که قراره ترم تابستونه بگیریم خرج و مداخلمون چه قدر میشه!!!!!!!!!!!من که خیلی خجالتیم تصمیم نداشتم برم خونه ی حمید اینا!!!!!(به کنایه!!!!!)

واسه همین وقتی موضوع رو به خونه گفتم کلی مورد تایید قرار گرفتم.....!!!!!

پسر!!!!!....آخه یه ماه خونه ی دوستت؟؟؟؟****زشته*****

یعنی اصلا فکر نکردی......

باهاس بری خوابگاه.......

و کلی حرف و شاید ضایع کردن دیگه!!!!!

خوب که فکر کردم دیدم غیر پول خوابگاه....کلی هم باهاس پول ترم بدم.....یعنی نزدیک ۲۰۰۰۰۰ تومان!!!!!البته اشتباه حساب کرده بودیم.........

از طرفی تو اون روزا اینقدر امتحانا اذیتمون کرده بودن که خدایی حس اینکه تابستون بشینم درس بخونم رو اصلا نداشتم.........

زدم تو خط بی خیالی و گفتم نه!!!!!!ترم تابستونه نمی خوام...

یه مدت پی جور کتابای عروض و قافیه شدم و مطالعات غیر درسی خصوصا در زمینه ی شعر...........که دیدم کار گواهینامه ام اشکال پیدا کرده.....

من فلک زده حالا باهاس اول مردادماه می یومدم بندر و یه گواهی اشتغال به تحصیل می گرفتم........

امروز اومدم بندر...آخ!!!!!!!چه گرمایی......

یادمه اون روزا وقتی حمید  یا سروش از گرمای بندر میگفتن من می خندیدم و می گفتم: این گرمای عشقه!!!!!!!این جوشش گرم عشق است آرام منشین و بشتاب.........اما حالا اعتراف میکنم که نه!!!!!!!این گرمای یه کوره ی گریونه......که همراه با سوختنش اشکشو میده به آدمای فلک زده ای مثل من...بابا!!!!چی میگم؟؟!!!!!این همونیه که حمید و سروش می گفتن!!!!!!!!!!!!!!!

حالا حساب کن بیای بندر....تو این گرما با ۱۰۰۰ تا امید بری شهید محمدی......بهت بگن دکتر اتاق عمله.............           نیست........

باهاس بری ساعت ۱۲ بیای..............منم اومدم شریعتی و دور و بر وبلاگم....

وبلاگم هم مث خودم بی رفیق مونده!!!!!!!!!!!!!

آخه دل به چی خوش کنم!!!!!!!!!!!!!

بعد از کلی سر کاری خوردن ...حالا باهاس بشینم اینجا و به مطالب بدون نظرم خیره بشم و منتظر بمونم تا تو کی نظر بدی((اینجا رو داشته باش...!!!!!))

تا تو کی یه بار بشینی پشت کامپیوترت و یه بار هم یه سر به این وبلاگ تنها بزنی....

آخه نمیدونی.....نمیدونی که اگه آدم کلی چشم به راه بمونه واسه اینکه یه فرشته از وبلاگش بازدید کنه ولی خبری نشه چه حالی میشه!!!!!!!به خدا اگه اون فرشته یه بار....فقط یه بار نظر بده .... دیگه واسه همیشه میشه امیدوار شد که هی بنویسی.......

آخ!!!!!!!!!دنیا رو ببین    اگه تو هم مث من می تونستی همین قدر ساده باشی که هر چی تو دلته بگی به من.....به من... نه به همه....به من که می دونی یه قطره اشکم از چشمای پاکت!!!!!!!!!!!!!!

اون موقع می تونستی مطمئن باشی که حتما بهشتی هستی!!!!!!!!!!!!!!!!چون من رو ...یه آدم نا امید رو تا هر چی که بگی امیدوار به زندگی کرده بودی......و......خودت هم خوب می دونی که امیدواری چه خوبه!!!!!!چقدر زندگی سازه!!!!!!!!

هر کی که این پست رو میخونه....بهم بگه که چطور میشه یه کم ساده نبود!!!!!؟؟؟؟؟؟      

                    چهره ای سرخ و وجودی همه در تب از من

                            کاسه آبی و نگاهی نگران باز از تو

                           آیة الکرسی و صد مرتبه یا رب از من

                           مکتب عشق و صمیمیت و جرئت از تو

                             نمره...زیر ده و مردودی مکتب از من

                                دو سه ساعت نگران در پی آیین وفا

                                ترک آیین وفا...دوری مذهب از من

                               یک دل باخته و بی تب و تاب امّا پاک

                               از تو و سادگی و باد به غبغب از من

                            دست بر گردن مه...چیدن کوکب از تو

                                 نابلدگونه درخشیدن کوکب از من

                               دو ورق حسرت و صد سطر جریمه از من

                                سالها زمزمه ی نام تو بر لب از من

                               امشب و بار دگر کاغذ و خودکار از من

                         چهره ای درهم و حسرت کش و بی تب از من      

بار خدایا:

به من توان درک آنچه را که تو میخواهی و به من می دهی عطا کن...

مگذار دعا کنم مرا از دشواری ها و خطرهای زندگی مصون داری.....

بلکه دعا کنم در رویارویی با آنها بی باک و شجاع باشم.....

مگذار از تو بخواهم درد مرا تسکین دهی....

بلکه توان چیرگی بر آن را به من ببخشی......

بارخدایا:

به من قدرت تحمل نرسیدن به آنچه را که تو نمی خواهی  ...اما نفسم ولع رسیدن به آن را دارد....بده!

آرزوهای دست نایافتنیم بی تو دست نایافتنی تر میشوند.....

شبم بی تو طولانی ترین یلداست و من بی تو بی سپیده دم ترین عاشقم.....

اگر تنهایی.... حق دل عاشق است ای کاش کسی پیدا میشد تا حق مرا از من بستاند......

اگر تو را نداشتن و خم به ابرو نیاوردنم سرافرازیم در صبر است ای کاش هرگز سرافراز نباشم.........

ای در تو قصیده ی عشق من نهفته و بی تو غزلواره ی من ناسروده تا کی در پستوی دلت عشق ....نهان میداری؟؟؟؟؟؟؟؟

ای که بر بالش ابریشم خود گریانی                                    عاقبت یار به دیدار تو شد میدانی؟

بغض و آه است و هراس این شب دیدار ولی                          ناگزیری دل من داد از او بستانی 

                                                      ****************

با نخ موی تو تا صبح سحر تار زدم                                      رو به درگاه خدا کردم و گیتار زدم

زیر مهتاب و لب چشمه ی آبی عاشق                                طرح سیمای تو با جوهر خودکار زدم

                                                      ****************   

                                                          ز من بگذر همین حالا گر از من بهتری داری

تحمل تا به کی آ خر؟جفا اندازه ای دارد

                                                       دل ما را به دست آور چو قصد دلبری داری

گمان هرگز نخواهم کرد تو پیمان شکن باشی

                                                      دل از بندت برون آرم گر این سان خنجری داری

من و این سادگی ها قصه ها داریم بس با هم

                                                    بسوزم این علایق را جز این گر باوری داری

مکن ای نازپرورده دمادم شیطنت بازی

                                                   عجب چشمان زیبا و شقایق پروری داری

به جان تو کمی حالا گرفتارت شدم اما

                                                 بسی ترسیده ام زیرا دل خیره سری داری

به جان عاشقت هرگز در این ره کم نمی آرم

                                                اگر چه چهره ی زیبا و عاشق کش بری داری

خودت هم خوب میدانی کجا تنها نگین من؟

                                               از این زیباتر و بهتر دگر انگشتری داری

چه بسیار از تو می رنجم اگر در من یقین گردد

                                              که عاشق هستی و با ناز قصد دلبری داری

بیا تا وقت کافی هست فرصت را غنیمت دان

                                             اگر جدا خیالی بهتر از افسونگری داری 

                                                                                 شعر از:((شوریده))

امروز من واسه خدا یه هدیه دارم.....یه هدیه ی قشنگ........

امروز تو سکوتی که همیشه دوست داشتم و دارم اونقدر با خدا راحت حرف زدم که فکر نمیکنم ساده تر از این موقع دیگه هیچ موقعی بوده باشم...

امروز بهت فکر میکردم و با خودم میگفتم حالا که از پیشم رفتی....دیگه نیستی .....باهاس دلمو به دریا بزنم و انتظار بکشم......

آخ!!!!!!!وقتی آدم تا صبح نخوابه و مدام به تو فکر کنه یعنی اینکه چقدر می تونه دوستت داشته باشه!!!!!!!!

اوخ!ببخشید حواسم نبود که اگه اینجوری حرف بزنم ناراحت میشی....

یه وقت فکر نکنی که اگه از هم دور بشیم نمیشه واسه هم پرپر بزنیم......ولی چون نمیخواستی منم نمیخوام!!!!!!

دوست خوب من!!!!!!!!!!!فدای تو!!!!!!!!!ای واسم همه ی هستی!!!!!!!!!!!هر جا بودی و هستی!!!!!!!

ستاره ی شبای بی کسیم....که کلی با یادت شبام قشنگ میشه!!!!!!چند تا ای کاش دارم.....خوب گوش کن.....دقیق بخونش....!!!!!!

ای کاش!!!!!!بلد بودم چطوری باهاس قدر موقعیتامو بهتر بدونم....وقتی که دستای لطیف حریر تو واسم کلی نوازش دارن....کلی می خونن واسم از دل مهربونی که کلی حرفای عاشقونه داشته...ولی تو دلش نگه داشته و چیزی نگفته!!!!!!

ای کاش!!!!!!!!!!!برا موندن در کنار هم اونقدر صداقت بود که دو تایی تکیه کنیم بهشو یا علی بگیم!!!!!!

ای کاش!!!!!!!چشمای پرفروغت واسه هر کی که می تپید ...غیر از من......نگاه فریبات به سبزی چشمام اینقدر معصومانه و عاشقانه زل نمی زد......

ای کاش!!!!!!!اشتباه... هیچ وقت پیش نمی یومد!!!!!!!!!

ای کاش!!!!!!!!!صدام بهت برسه حتی از این فاصله دور............تا اگه دلت پره از زمونه خالیش کنی!!!!!!!

نذار دلت هیچ کجا غبار غم بگیره فدات!!!!!!!

ای کاش نظر بدید که وبلاگم چطوره!!!!!  

پرندگان بلندپرواز من،تو را نشانه رفتند و ساحل،ناآرام شد.....دریا،طوفان گرفت و نسیم،بی نوازش شنها،زوزه میکشید......از کدامین سو می بایست برای جبران فوران امواج،گریزگاهی یافت!!!!!!

هیچ کجا آباد بود تنها گریزگاه من.............ساحل مأوای من نبود ...........آری،وقتی که دریا موج موج،عشق هدیه می کرد،ساحل آرمیده بود،  ساحل آرام بود،پرندگان بلندپرواز من،تنها چند قدم آن

طرف تر ، او را دید میزدند.باد دست بردار نبود ، دریا و ساحل،بر تلاطم ناآرام آب،صیغه ی طلاق جاری ساختند و برای همیشه خویش را در لاکی نفرین شده فرو بردند..........................  

خب برام همیشه این سوال وجود داشته که اگه جوهره ی آدم از خاکه و خاک هم واسه قرب خدا اینجور اظهار عجز میکرده..........چطور ما تو این بعد و دوری از خدامون نمی تونیم باهاش رو راست باشیم؟؟؟؟؟

چطوری؟؟؟؟اگه سوالمو جواب بدین ممنون میشم!!!!!!